Tek üzüldüğüm şey bu kadar çalışmamıza rağmen çocuklarımıza iyi bir gelecek birakmak yerine borç birakmak. Tek kurtuluşumuz üretmek. Ülkemizde gerçek çiftçinin üretmekten başka düşüncesi yok. Ornek ciftçi yıllardır ayçiçeginin den dekar başına 350 ile 500 TL arasında ciro elde etti yinede üretmekten vazgecmedi. Ayni durum diğer ürünler içinde geçerli. Köyde bireysel üretim yapan küçük çiftçi yanlış destekleme sonucu yeterince buyuyemedi. Bunun sonucu bazı alanlarda üretimi bırakmak zorunda kaldı. Cünkü köyde ortalama yaş yükseldi yeterince para kazanamayan çiftçinin oğlu kasabada iş arayışına başladı. Sonuç hayvancılık azaldı. Asıl çiftçi
Yerine aksine asıl mesleği çiftçilik olmayan kişiler çabuk ve ucuz krediye hızlı eriserek çiftçi olmak istediler. Bunun sonucu aldıkları ucuz kredileri iyi kullanmayarak hem bizim gibi çiftçilerin hakkını elinden aldılar. Hemde aldıkları kredileri doğru yonetemeyerek bir çok projenin başarısız olmasına sebep oldular. Sonuc boşuna gecen yıllar. [emoji17]
Dışa bağımlılik bitmedi elde avuçta koca bir sıfır. Halbuki tarimsal projrlerin içinde gerçek çiftçiler olsa idi eminim ki yüzde 90 başarı sağlanırdi. Güzel projeler vardı ama bize yar etmediler. Aksine küçük çiftçi ziraat bankasına gidince kapılar duvar oldu. Özel bankalara gitmek zorunda kaldi. Sonuç Profosyonel çiftçilik için güzel adımlar atıldı fakat projeler yanlış ellerde heba oldu. İlçe Tarim sadece evrak işine bakar oldu.